Jojo-dieet werkt contraproductief
08 december 2016 door SSTSober in de week, schransen in het weekend? Niet de beste manier om op gewicht te blijven.
![](https://wmimages.eoswetenschap.eu/styles/dc8b48b21d95cff3f1e26847be52c40506503d83/default_image.jpeg?style=W3sicmVzaXplIjp7ImZpdCI6Imluc2lkZSIsIndpZHRoIjoxMjgwLCJoZWlnaHQiOjcyMCwid2l0aG91dEVubGFyZ2VtZW50Ijp0cnVlfX0seyJqcGVnIjp7InF1YWxpdHkiOjY1fX1d&sign=27d7b9e70ff5de3b128f7f2678135a64ca36cd7913bc12c8a87e77dcd45bdf8c)
Door af te wisselen tussen (meestal korte) perioden waarin je goed op je eten en drinken let en perioden waarin je jezelf laat gaan, leg je jezelf in de luren.
Het is wellicht het ‘dieet’ dat het beste vol te houden is: op de dagen dat er gewerkt en gepresteerd moet worden hou je het sober, en in de vakantie of in het weekend let je er helemaal niet meer op hoeveel calorieën je binnenspeelt. Obees zal je er niet van worden, maar volgens een nieuwe studie is dit ‘jojo-dieet’ ook geen efficiënte manier om af te vallen.
Dat blijkt dus uit onderzoek van Britse voedingsdeskundigen, die meteen ook met een verklaring komen waarom mensen tijdens de leuke periodes van het jojo-dieet vaak veel te veel eten.
De vorsers hielden rekening met de evolutionaire voorgeschiedenis van de mens om het effect van diëten op de gewichtstoename- of –afname te meten. Omdat onze prehistorische voorouders – en hun dierlijke voorgangers – regelmatig werden geconfronteerd met voedselschaarste zijn onze hersenen zich op een manier gaan ontwikkelen dat ze hiermee rekening houden. Bij gebrek aan voedsel zijn we daarom automatisch geneigd om méér te eten dan noodzakelijk is – want ons lichaam wil een voorraadje aanleggen. Is er gedurende een lange periode geen gebrek, dan verlagen de hersenen het risico op hongersnood en wordt de behoefte aan calorieën minder.
Om écht gewicht te kiezen we er volgens de onderzoekers dus beter voor om geen drastische schommelingen in ons voedingspatroon toe te laten en over een langere periode gewoon wat minder te eten en drinken – het best gecombineerd met wat regelmatige fysieke inspanning. (sst)
Bron: Andrew Higginson, University Of Exeter, VK in Evolution, Medicine and Public Health